OoO cenia NIE

… należy do umysłu i odciętej od świadomości psychiki. One są narzędziami człowieka. Jak często jednak nim rządzą…

Słowo wyjaśnienia, co do używanych przeze mnie pojęć:

  • Umysł jest programem. Można wiązać go z „gadzimi”, zwierzęcymi instynktami, więc egoizmem. Człowiek „umysłowy” działa jak zaprogramowany robot. Reagując zawsze w taki sposób, jak zapisano w umyśle. Żyje przeszłością ciągle ją przywołując i odtwarzając.
  • Psychika to zbiór bardziej skomplikowanych struktur zbudowanych z myśli i emocji. Koncepcja warunkowego „kochania”, czy zamkniętej „rodziny” rodzi się właśnie tutaj. Rządzony potrzebami człowiek „psychiczny” układa się już z innymi, ale tylko jeśli widzi w tym swój interes. Psychika odcięta od świadomości (Serca) łączy się z zaprogramowanym umysłem i pogrąża się w przeszłości.
Świat zakryty białym puchem. Słuchasz? Tylko jednym uchem…

Umysł i psychika są narzędziami. Wszystko oceniają, analizują i kategoryzują. Układają wszystko w pudełka i oklejają plakietkami. Zamiast człowieka jest zawód, wiek, kolor, wzrost. Zamiast świata są tylko nazwy elementów. W takiej formie nie widać całości. Czy kiedy widzisz piękny widok to zastanawiasz się dlaczego tak Ci się podoba? Rozkładasz na czynniki?

Ktoś powie:
To tylko zachód słońca.
Czar pryska. Odpowiedz wtedy:
– Drugiego takiego nigdy nie zobaczysz!
i się uśmiechnij :)

Człowiek, którym rządzą umysł i psychika zawsze będzie bronił swojego świata iluzji, lustrzanego odbicia rzeczywistości. Odbitego w krzywym zwierciadle samego siebie. Niczego to nie zmieni, do niczego nie doprowadzi, ale tak łatwiej… Wszędzie z pudełkami. Plakietki na wszystko. Ślepa wiara we własną rację. Prawdy już nikt nie szuka. Dawno zapudełkowana i oklejona iluzją wierzeń czeka na odkrycie.

Postaw się swoim narzędziom. Wolność jest wyborem.

Stwierdzanie faktów różni się od oceniania tym, że jest czystą informacją. Ocenianie rodzi myśli je usprawiedliwiające i powiązane emocje. To wszystko zabiera o wiele więcej czasu i energii. Każdy sam musi odróżnić te dwa aspekty. Warto zadawać sobie pytania: „Dlaczego tak myślę? Gdzie leży źródło? Czy to moja myśl? Naprawdę chcę tak patrzeć na świat?” Odpowiedź może być zaskakująca…

To co robimy więcej mówi o nas, niż o czymkolwiek innym. Nie będąc doskonałymi oceniamy tylko Siebie. Wszystko z czym mamy styczność jest naszym lustrem. Tak długo jak się w nim przeglądamy tak długo widzimy swoje niedoskonałości. Im więcej z nich poprawiamy tym więcej widzimy świata. Nasz obraz go nam wówczas nie zasłania. Jeśli człowiek chce być wolny nie może pozwolić rządzić się narzędziom.

Jak wyjść z umysłu i psychiki? Jak zacząć nam nimi panować? Wejść w radość i kochanie. Jak? Drobnymi rzeczami, choćby w wyobraźni. Zamieniać negatywne na pozytywne, nawet na siłę. Pokochać Siebie i innych. Zaakceptować też wszystkie błędy. Krok po kroku, dzień po dniu.

Wasz P