Człowiek „dobry”

Pracując nad sobą wiele razy zastanawiałem się jakim powinien być człowiek naprawdę dobry. Różne są opinie. Jedni powiedzą, że ma nastawiać drugi policzek, inni, że ma mieć twardy tyłek. Słyszy się, że dobry ma żyć w nędzy i ubóstwie, a bogactwo utożsamiane jest ze złem.

W stronę światła 🙂

Zgodzę się, że we wszystkim tym jest ziarno prawdy. Nie ma jednak czasu by je stamtąd wyłuskiwać. Znowu zwrócę się do Serca. Serce, serce powiedz przecie jakim człowiek ma być w świecie?

Człowiek prawdziwy nie krzywdzi innych i nie ulega emocjom. Panuje nad swoimi ciałami, myślami i energiami. Popełnia błędy, ale zawsze je naprawia, bo jest świadom wszystkiego w czym bierze udział. Człowiek dobry widzi w innych przyjaciół i rodzinę. Przed zagubionymi ostrzega i broni innych. Jest aktywny, ale rozumie, że każdy ma prawo do błędów wynikające z prawa wolnej woli. Szanuje je, ale zawsze stanie w jego obronie. Skoro jest dobry, to walczy ze złem. Pleni niskie zachowania i wyraźnie wskazuje na błędy. Wręcz wytyka je palcami, zwłaszcza u Siebie. Dzięki temu świadomie pracuje nad Sobą i staje się doskonalszym jako człowiek. Dobry człowiek jest pracowity i uczciwą pracą swoich rąk zdobywa wszystko, czego potrzebuje. Nie wyręcza się innymi, ale w gronie przyjaciół pomaga jeśli może. Cierpliwie wskazuje drogi zagubionym, ale nie wyręcza ich w pracy. Rozumie, że okradanie innych z ich doświadczeń jest przestępstwem duchowym. Dobry człowiek jest szczery wobec siebie i innych. Jeśli nie chce o czymś mówić, to jasno to zaznacza. Nie ucieka się do kłamstwa, czy podstępu. Wspiera prawdę oceniając i rachując każdą sytuację. Nie osądza, bo wie, że każdy sam osądzi się gdy przyjdzie na to czas.

Człowiek dobry kieruje się Sercem 🙂

 

Wasz P